Atopamos en Rede Lectura unha nova de interese: a publicación en galego da novela Un monstro vén a verme de Patrick Ness. Por certo, coma xa moitos e moitas sabedes, vén de estrearse a película (dirixada por Juan Antonio Bayona) baseada na novela.
Mostrando entradas con la etiqueta galego. Mostrar todas las entradas
Mostrando entradas con la etiqueta galego. Mostrar todas las entradas
lunes, 17 de octubre de 2016
lunes, 10 de octubre de 2016
Biblioteca e arte
Biblioteca escolar - Territorio da arte é o lema escollido para os materiais destinados ás bibliotecas escolares que a Consellería de Cultura, Educación e Ordenación Universitaria edita a comezo do curso 2016/2017.
Por certo, en Rede Lectura atopamos catro libros sobre arte ben interesantes: O armiño dorme de Xosé Neira Cruz, Fantasmas de luz de Agustín Fernández Paz, O pintor do sombreiro de malvas de Marcos Calveiro e Reo de Xesús Fraga.
E por certo: benvidas e benvidos ao club de lectura un curso máis.
miércoles, 15 de junio de 2016
Máis sobre Agustín Fernández Paz
Hoxe queremos deixar uns cantos enlaces sobre a obra de Agustín Fernández Paz para os que estades interesados nesta.
viernes, 13 de mayo de 2016
Cartas de inverno: a novela gráfica
Antonio Seijas recreou a popular novela de Fernández Paz nunha novela gráfica titulada, coma non podía ser doutra maneira, Cartas de inverno.
Así que xa sabes, se queres coñecer doutra maneira a historia de Xabier, Adrián e Tareixa este é o teu cómic.
Así que xa sabes, se queres coñecer doutra maneira a historia de Xabier, Adrián e Tareixa este é o teu cómic.
jueves, 21 de abril de 2016
Cartas de inverno
E coma ao noso grupo nos gustou Avenida do parque, 17 continuamos con outra das novelas de Agustín Fernández Paz que rematamos de ler xa hai unha temporadiña: Cartas de inverno. Unha historia de terrror psicolóxico que nos conta coma un pintor, Adrián, compra unha casa encantada na que empezan a suceder estraños acontecementos...
O misterio é un dos compoñentes fundamentais da narrativa do escritor vilalbés tal e coma nos indica Montse Pena Presas:
Mas la base narrativa de la que parte está firmemente anclada en la
realidad, como si sus ficciones comenzasen en la tentativa de abordar
historias que le ocurren a gente normal, que incluso podríamos ser
nosotros. Sus escenarios son realistas (aunque en ocasiones acaban por
transformarse en fantásticos), acostumbran a ser localizaciones
concretas y contar con su nombre verdadero o con un pseudónimo que, sin
embargo, invita a identificarlas. Pese a esta primera atmósfera de
aparente tranquilidad, desde las primeras líneas el autor consigue que
el lector intuya (a través de prolepsis, creación de situaciones tensas y
comentarios de la voz narrativa) que algo importante, tan maravilloso
como extraño, va a suceder. (...)
Pero lo seguro es que ese hecho diferente se erige en el leitmotiv
que conduce la obra, en el elemento que guía a un receptor que, desde
ahí, ya solamente anhela conocer el final de la historia. Un final que,
especialmente en su producción juvenil, acostumbra a ser abierto,
incierto, tal vez problemático, enseñando de manera indirecta que, a
veces, la vida está llena de sucesos inexplicables y es un ovillo
confuso que hay que intentar desenrollar.
Suscribirse a:
Entradas (Atom)



